Αγνό λουκούμι σιφναίικο

0

Γράφει η Κυριακή Βασάλου/ Φωτογραφίες Έφη Παρούτσα

ΛουκούμιαΣτο καζάνι κοχλάζει ένας κατακόκκινος ρευστός χυλός, η φωτιά εί­ναι δυνατή και η θερμοκρασία υ­ψηλή. Βρισκόμαστε στο εργαστή­ριο του κ. Θεοδώρου στον Αρτεμώνα της Σίφνου και παρακολουθούμε μέρος της διαδικασίας παρασκευής του λουκουμιού. Νερό, ζάχαρη, άμυλο και φυσικό κόκκινο χρώμα από παντζάρι είναι τα υλικά που βράζουν εδώ και περίπου μία ώρα στο με­γάλο καζάνι. Ο Βασιλοδήμος (από Βασίλης και Δημήτρης) ανακατεύει το μείγμα και ο κ. Νίκος, ο πατέρας του, 91 ετών σή­μερα, κάθεται σε ένα σκαμνί λίγο πιο μπροστά, εποπτεύοντας τη διαδικασία. Πού και πού σηκώνεται να ρίξει μια ματιά και έπειτα επιστρέφει στη θέση του.

Ένα τέταρτο της ώρας αργότερα, το μείγμα πρέπει να βγει από τη φωτιά. Οι δύο άντρες βάζουν τα δυνατά τους για να σηκώσουν το βαρύ και καυτό σκεύος και να το τοποθετήσουν στο πάτωμα. Ο κ. Νίκος -ίσως επειδή είμαστε και εμείς μπροστά- αναλαμβάνει δράση. Πρώτα ρίχνει μέσα ένα μπολ καθαρισμένα αμύ­γδαλα και έπειτα ένα μπουκάλι φυσικό αιθέριο έλαιο με άρωμα τριαντάφυλλο. Αφού ανακατέψει καλά το «ενισχυμένο» πια μείγμα, με τη συνδρομή του Βασιλοδήμου το αδειάζουν σε ένα ξύλινο ταψί. Το πρώτο μέρος παρασκευής του λουκουμιού έχει ολοκληρωθεί. Τώρα πρέπει να μείνει στο ταψί για μία ολόκληρη η μέρα, ώστε να κρυώσει και να σταθερο­ποιηθεί, και την επομένη θα ακολουθή­σουν το κόψιμο σε μικρά κομματάκια και το πασπάλισμα με άχνη ζάχαρη.

Ο Βασιλοδήμος είναι η τρίτη γενιά των Σιφνιών Θεοδώρου που ασχολείται επαγ­γελματικά με την παρασκευή παραδοσι­ακών γλυκών. Όλα ξεκίνησαν γύρω στο 1922, όταν ο παππούς του, Γιώργος, τα­ξίδεψε από τη Σίφνο στη Σύρο για να μά­θει το λουκούμι και τη χαλβαδόπιτα. Μία δεκαετία αργότερα, επέστρεψε στο νησί και άνοιξε στον Αρτεμώνα (σε κοντινό ση­μείο από το σημερινό κατάστημα) το δι­κό του ζαχαροπλαστείο, το οποίο για κάποια χρόνια λειτουργούσε και ως καφε­νείο. Εκείνος ήταν και ο πρώτος στη Σίφ­νο που έφτιαξε παγωτό. Έβγαινε και το πουλούσε στο δρόμο, αφού το διατηρούσε παγωμένο με πάγο, που ερχόταν με κα­ΐκι από την Αθήνα και με γαϊδούρι από το λιμάνι του νησιού ως τον Αρτεμώνα.

Ο πατέρας του, ο κ. Νίκος, ανέλαβε την επιχείρηση το 1967, οπότε και μετακόμι­σαν οριστικά στο κατάστημα όπου τους συναντούμε και σήμερα, ενώ ο Βασιλοδήμος πήρε τα ηνία το 1994. Σχεδόν είκο­σι χρόνια μετά, ο κ. Νίκος εξακολουθεί να συμβουλεύει και να βοηθάει τον γιο του.

Στο εργαστήριό τους, άλλωστε, παρα­σκευάζουν όλα τα παραδοσιακά γλυκά τόσο του νησιού όσο και των Κυκλάδων: λουκούμια και χαλβαδόπιτες, παστέλια (το πιο παραδοσιακό σιφναίικο γλυκό που σερβίρεται σε γάμους, βαφτίσια και πα­νηγύρια), μπουρέκια (το πλέον μπελαλίδικο χριστουγεννιάτικο –και όχι μόνο- κέ­ρασμα), κουραμπιέδες, αμυγδαλωτά και υποβρύχια. Τα τελευταία τα βρίσκουμε, μάλιστα, σε πέντε διαφορετικές γεύσεις, όπως βανίλια, μαστίχα, τριαντάφυλλο, περγαμόντο και φιστίκι. Όλα ετοιμάζο­νται με αγνά υλικά και όπου είναι δυνατόν -όπως με το μέλι- αμιγώς σιφναίικα, και όλα (ανάλογα με τη συνταγή) μπαί­νουν στη φωτιά ή πλάθονται στο χέρι. Σκληρή και… κάθιδρη η δουλειά του Σιφνιού ζαχαροπλάστη, ειδικά το καλοκαί­ρι, οπότε η ζήτηση και η παραγωγή πολλαπλασιάζονται, φτάνοντας έως και έξι καζανιές λουκούμια το μήνα. Το αποτέ­λεσμα, ωστόσο, αποζημιώνει και τον ίδιο, που κυριολεκτικά ξεπουλάει, αλλά και ε­μάς που απολαμβάνουμε νοστιμότατα γλυκίσματα – εντρυφώντας με αυτόν τον τρόπο και στην παράδοση του πιο περιποιημένου νησιού των Κυκλάδων.

Ζαχαροπλαστείο Θεοδώρου
Αρτεμώνας Σίφνου, τηλ. 22840-31.370

Πηγή Περιοδικό Γλυκιές Ιστορίες

 

 

Απάντηση