Η Σίφνος του Βασίλη Γαϊτάνου

0

του Χρήστου Δάβαρη
«Όταν γράφω μουσική κλείνω τα μάτια μου και σκέφτομαι τρία πράγματα: την Ελλάδα, τη Δήμητρα και τη Σίφνο, από την οποία κατάγομαι», μας εκμυστηρεύεται ο μουσικός. «Κι αν με ρωτήσεις τι υπερτερεί, είναι η Ελλάδα που μου λείπει. Όσο έρχομαι, όμως, τόσο θέλω να φύγω. Με απογοητεύει αυτή η… “τσογλαναρία”. Ανοίγεις την τηλεόραση και δεν ξέρουν να μιλήσουν ούτε να φερθούν.
Όσο έρχομαι, όμως, τόσο θέλω να φύγω. Με απογοητεύει αυτή η… “τσογλαναρία”. Ανοίγεις την τηλεόραση και δεν ξέρουν να μιλήσουν ούτε να φερθούν. Δεν προάγουν τον πολιτισμό, αλλά ευτελίζουν αυτό που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να περισώσουν οι Έλληνες του εξωτερικού. Δεν είναι υπερβολή: ο καλύτερος Έλληνας της Ελλάδας, είναι ο χειρότερος της Αμερικής», λέει χωρίς να κρύβει τα λόγια του.
«Λυπάμαι που το διαπιστώνω. Φοβάμαι, όμως, πως είμαι ο μοναδικός που γνωρίζει τόσο καλά το έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Ακούω αυτά τα αίσχη από διάφορες ορχήστρες και τραγουδιστές. Είναι απαράδεκτοι. Ο Θεοδωράκης είναι καρδιά, είναι βίωμα, είναι έκφραση. Όπως και ο Χατζιδάκις. Ανακυκλώνουν τα ίδια και τα ίδια. Μόνο το “στρώσε το στρώμα σου για δυο” είναι ο Μίκης;».
Μόλις επιστρέψει στο Σικάγο, θα συνεχίσει να μελοποιεί πολιτικά τραγούδια κρατουμένων στο Γκουαντάναμο. Το 2002 κυκλοφόρησε το «Αεράκι», συλλογή δημοτικών τραγουδιών με κλασική ενορχήστρωση. Ενώ πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε η δέκατη δισκογραφική του δουλειά, το «Να σ’ αγναντεύω Ελλάδα μου», στο οποίο μελοποιεί στίχους ομογενών. Με αστείρευτο χιούμορ και αισιοδοξία, ο Σιφνιός στην καταγωγή, από τα Εξάμπελα -«όπως ο Τσελεμεντές»- μουσικός και συνθέτης Βασίλης Γαϊτάνος και η γλυκιά σύζυγός του Δήμητρα Γιαννοπούλου -κατάγεται από τα Νικολέικα Αιγιαλείας- αποτελούν παράδειγμα υπερχειλίζουσας ζωτικότητας και αισιοδοξίας σε εποχές κατήφειας και προβληματισμού λόγω της οικονομικής κρίσης.
Εκείνος, ναυτικός που άφησε τη θάλασσα και καταξιώθηκε στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο ως μουσικός, τραγουδώντας και παίζοντας Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Πλέσσα, Κατσαρό, νικητής της ζωής, παρότι αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας με νεφρική ανεπάρκεια και διάφορες μορφές καρκίνου. Εκείνη, πρώην μεγαλοστέλεχος σε τράπεζα προσπέρασε την ολική απώλεια της όρασής της με χαμόγελο, τραγουδά και σχεδιάζει το μέλλον και ονειρεύεται. Έδωσε τον ένα νεφρό της στον Βασίλη της. Μια πράξη αιώνιας αγάπης.
«Ο Ελληνας έχει κάνει υπομονή σε πιο δύσκολες εποχές και τα έχει καταφέρει» μας λέει ο Βασίλης. «Εάν δεν ήμασταν Ελληνες δεν ξέρω εάν θα τα καταφέρναμε. Έτσι και τώρα, ελπίζω να βγούμε από το τούνελ. Δύναμη θέλει και θα πάνε όλα καλά». «Ποτέ δεν χάσαμε την ελπίδα και την υπομονή», προσθέτει η Δήμητρα. «Πρέπει να νιώσουμε σε αυτές τις δύσκολες εποχές την αγάπη για το συνάνθρωπό μας, να τον αγκαλιάσουμε, να σταθούμε στο πλάι του. Να ‘ρθουν πιο κοντά οι άνθρωποι. Η σημασία της δωρεάς οργάνων πρέπει να γίνει μάθημα στα σχολεία».
Την Κυριακή, στο Συνεδριακό Κέντρο του ΤΕΙ Πάτρας, στις 9 το βράδυ, διοργανώνεται συναυλία ελληνικής μουσικής, προς τιμήν του Βασίλη και της Δήμητρας, με τη σύμπραξη του ΤΕΙ Πάτρας, της Πολυφωνικής Χορωδίας Πάτρας και του Μουσικού Σχολείου της πόλης. Αξίζουν το χειροκρότημά μας τέτοιες αληθινές ιστορίες ζωής.

Πηγή Kykladesnews

Απάντηση