Το Χρονικό μιας κατάδυσης στο ναυάγιο του Α/Π «Σίφνος»

0

Το 2002 σε μια επίσκεψή του στη Μήλο, ο Δημήτρης Γκαλών καταδύθηκε για πρώτη φορά στον κόλπο του Αδάμαντα με τη συνοδεία του Γιάννη Χαβάκη. Εκεί, διαπίστωσε ότι η περιοχή έχει τεράστιο ιστορικό και καταδυτικό ενδιαφέρον καθώς και ότι με τα μέσα που είχε τότε στην διάθεση του, δεν ήταν δυνατό να πραγματοποιηθεί μια εμπεριστατωμένη έρευνα των βαθύτερων ναυαγίων. Η άδεια η οποία εκδόθηκε από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, υπογεγραμμένη και θεωρημένη από την κυρία Ελπίδα Χατζιδάκη επιτρέπει την κατάδυση και φωτογράφηση από τις 21 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2007 στα ναυάγια των πλοίων Άρτεμις Πίττα, Μαρία Σταθάτου, Σίφνος και Πόπη Σιγάλα.

[…] Day 6: 26.09.2007
Ίσως κατάντησε μονότονο να ξεκινάμε κάθε ενημέρωση με δελτίο καιρού… Όμως το πως θα προχωρήσουμε εξαρτάται ολοκληρωτικά από τον καιρό. Ότι περιμέναμε εδώ και σχεδόν μια εβδομάδα πραγματοποιήθηκε. Μπουνάτσα και κατάδυση στο ναυάγιο του Α/Π «Σίφνος».

Το ναυάγιο αποδείχτηκε πιο βαθύ απ’ ότι έλεγαν οι πληροφορίες. Έχοντας πάντως ενεργήσει προνοητικά είχαμε κάνει μια πρόχειρη έρευνα με το sonar του RIB και είχαμε εκτιμήσει ότι το ναυάγιο αρχίζει από περίπου τα 60 μέτρα και τελειώνει στα 75. Οι εκτιμήσεις μας αποδείχτηκαν σωστές.

Οι καταδύσεις είχαν ως εξής:

• Μέγιστο βάθος 76 μέτρα

• Χρόνος παραμονής στο ναυάγιο: 20 λεπτά

• Συνολικός χρόνος κατάδυσης: 91 λεπτά

• Αέρια κατάδυσης: trimix 15/55, nitrox 50 και Ο2

Απ’ όσο ξέρουμε στο «Σίφνος» δεν έχει καταδυθεί μέχρι σήμερα κανείς άλλος. Η ικανοποίηση του να καταδυθεί κάποιος σε ένα απάτητο ναυάγιο, το να είναι ο πρώτος που το επισκέπτεται δεν συγκρίνεται με τίποτε για τους πραγματικά αφοσιωμένους στην ναυαγιοκατάδυση.

To «Σίφνος» (Sifnos), φορτηγό ατμόπλοιο, πρώην Cap d´ Antifer, πρώην Labor. Νηολόγιο Πειραιά 712 με ΔΔΣ SVOB, ολικής χωρητικότητας 2.290 κόρων, καθαρής 1.073 κόρων, μήκους 75,59 μέτρων, ναυπηγήθηκε το 1917 στα ναυπηγεία Detroit Shipbuilding Co στις Η.Π.Α. Βυθίστηκε στις 23 Απριλίου του 1941 στην είσοδο του κόλπου του Αδάμαντα (Καλαμαρόκαβος) μετά από επίθεση γερμανικών αεροπλάνων.

Θύματα: 4 άτομα του πληρώματος

Φορτίο: 600 τόνοι βαρέλια λάδι, κρασί, σαπούνια, φασκόμηλο, μέλι, βρώμη και σάκοι ταχυδρομείου.

Πρόκειται για το πιο ενδιαφέρον ίσως ναυάγιο της περιοχής, καθώς από όσο γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει καταδυθεί ποτέ σε αυτό.

Είχαμε πληροφορηθεί από τους ντόπιους ότι το πλοίο βρίσκεται κομμένο σε τρία κομμάτια. Η πληροφορία αυτή αποδείχτηκε ανακριβής εφόσον το ναυάγιο είναι ένα κομμάτι και μάλιστα σε αρκετά καλή κατάσταση με μόνο τη πλώρη και το κατάστρωμά της να έχουν σπάσει, αναγνωρίσιμα όμως και μαζί με το υπόλοιπο πλοίο. Τα αμπάρια είναι ανοικτά και εύκολα επισκέψιμα. Η μεσαία υπερκατασκευή έχει αρκετές πετονιές, παραγάδια και δίχτυα γεγονός που περιπλέκει την προσέγγιση σε αυτή και κατ’ επέκταση την παρατήρηση και αποτύπωσή της.

Σκοπός της κατάδυσης ήταν η επίσκεψη του ναυαγίου και ο προσδιορισμός της κατάστασής του. Προγραμματίζοντας, στις επόμενες καταδύσεις θα συγκεντρωθεί περεταίρω φωτογραφικό υλικό και θα συνεχίσουμε με την αποτύπωση του ναυαγίου.

Δεν έχει ανελκυθεί κανένα κομμάτι του και παραμένει άθικτο στον βυθό. Το ναυάγιο έχει χαρακτηρισθεί πολιτισμικό αγαθό του ελληνικού λαού, όπως και όλα τα ναυάγια που βρίσκονται στους ελληνικούς βυθούς πάνω από 50 χρόνια.

Day 7: 27.09.2007
Σήμερα πραγματοποιήσαμε την τρίτη και τέταρτη κατάδυση στο ναυάγιο του «Σίφνος». Κινηθήκαμε κατά κύριο λόγο στο πρυμναίο τμήμα του σκάφους και στο ακομοδέσιο όπου και συνεχίσαμε την φωτογράφιση και αποτύπωση του ναυαγίου.

Οι συνθήκες κατάδυσης ήταν ιδανικές, με λίγο ρεύμα και ορατότητα που ξεπερνούσε τα 15 μέτρα. Τα βάθη και οι χρόνοι παραμονής δεν διέφεραν από την προηγούμενη ημέρα.
Δυστυχώς ο χρόνος παραμονής στο βάθος όπου βρίσκεται το «Σίφνος» είναι περιορισμένος (μισός σε σχέση με αυτόν που είχαμε στα πιο ρηχά ναυάγια). Προκειμένου να μεγιστοποιήσουμε το έργο σε κάθε κατάδυση χωρίς να μειώνουμε τα ποσοστά ασφαλείας αποφασίσαμε από αύριο να κάνουμε προφίλ 25 λεπτών στα 75 μέτρα βάθος.

Day 8: 28.09.2007
Ο καλός καιρός συνεχίζεται και πραγματοποιήσαμε άλλες δυο καταδύσεις στο «Σίφνος». Ενώ ετοιμαζόμασταν για την πρώτη βουτιά της ημέρας μας πλησίασε ένας ψαράς και αφού έδεσε δίπλα μας αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε. Ηλικίας 81 ετών, θυμόταν τους Γερμανούς και τη βύθιση του «Σίφνος» από την Luftwaffe. Μας είπε χαρακτηριστικά ότι βαρέλια με λάδι τα οποία μετέφερε το πλοίο επέπλευσαν μετά τη βύθιση του τελευταίου. Αυτά περισυλλέχτηκαν από τους κατοίκους βοηθώντας τους να ανταπεξέλθουν στα δύσκολα χρόνια της κατοχής.

Μάθαμε επίσης ότι τα συντρίμμια που βρίσκονται ρηχότερα στα 20 περίπου μέτρα βάθος δεν ανήκουν στο «Σίφνος» αλλά σε άλλο ναυάγιο, μια φορτηγίδα σύμφωνα με τα λεγόμενά του. Εξηγήθηκαν έτσι οι παρατηρήσεις μας ότι το ναυάγιο βρίσκεται ολόκληρο και όχι σπασμένο με το ρηχότερο κομμάτι του να αποτελείται από λαμαρίνες στα ρηχά όπως ήθελαν οι μέχρι τώρα πληροφορίες που είχαμε πάρει.

Ύστερα από μια επίσκεψη στο πρυμναίο αμπάρι κινηθήκαμε για το περισσότερο χρόνο της παραμονής μας στο χώρο της μεσαίας υπερκατασκευής και στο κυρίως κατάστρωμα στο πρωραίο τμήμα του πλοίου. Η τύχη μας έδωσε απίστευτη ορατότητα. Ανεβαίνοντας συνεχίσαμε να βλέπουμε το ναυάγιο μέχρι και από τα 30 μέτρα βάθος! Παρόλα αυτά το ρεύμα ήταν μέτριο και δυσκόλευε την κίνηση γύρω από τη γεμάτη παραγάδια και δίχτυα υπερκατασκευή.

Το προφίλ των 25 λεπτών στα 75 μέτρα μας έδωσε λίγο παραπάνω χρόνο για συλλογή φωτογραφικού υλικού και παρατήρηση του ναυαγίου.

Day 9: 29.09.2007
Αποφασίσαμε να επισκεφθούμε σήμερα για μια ακόμη φορά το ναυάγιο του «Σίφνος» το οποίο λόγω του βάθους στο οποίο βρίσκεται, είναι αυτό που απαιτεί την μεγαλύτερη προσπάθεια και τον περισσότερο χρόνο.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των ψηφιακών μηχανών έλαμψε σήμερα: σε μια μόνο κατάδυση τραβήχτηκαν 176 φωτογραφίες προκειμένου να φτιαχτεί ένα φωτομωσαϊκό του ΣΙΦΝΟΣ. Αυτός ήταν και ο σκοπός της μιας από τις δυο καταδύσεις της σημερινής μέρας οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από δυο ζευγάρια. Το πρώτο ανέλαβε την φωτογραφική αποτύπωση του ναυαγίου και το άλλο ζευγάρι ανέλαβε να ερευνήσει την περιοχή της πλώρης. Εκεί το πλοίο είναι σπασμένο. Το κατάστρωμα της πλώρης και τα πρώτα μέτρα του κυρίως καταστρώματος έχουν υποχωρήσει και βρίσκονται μέσα στο πρωραίο αμπάρι. Το σκάφος έχει μια περίεργη κλίση. Ενώ επικάθεται σε όρθια θέση, η πλώρη (με τις δυο άγκυρες στη θέση τους) κοιτάει προς την επιφάνεια.

Το προφίλ μας ήταν και πάλι 75 μέτρα / 25 λεπτά. Εκμεταλλευόμενοι τον επιπλέον αυτό χρόνο ξεκινήσαμε το φωτομωσαϊκό αποτυπώνοντας το ναυάγιο όπως βρίσκεται σήμερα στον βυθό.

Day 10: 30.09.2007
Ξημέρωμα της τελευταίας ημέρας καταδύσεων στα ναυάγια της Μήλου. Η αναχώρηση έγινε στις 08:00 για να προλάβουμε δύο καταδύσεις πριν την αναχώρηση άλλων δύο μελών της αποστολής.

Η πρώτη κατάδυση της ημέρας έγινε στο «Σίφνος» με στόχο την λήψη των τελευταίων φωτογραφιών για το φωτομωσαϊκό. Επίσης πραγματοποιήθηκε και μία δεύτερη επίσκεψη στο ακομοδέσιο και διείσδυση στο επίπεδο του κυρίως καταστρώματος. Ανακαλύφθηκε και πρόσβαση στο μηχανοστάσιο αλλά δεν προβήκαμε σε περεταίρω εξερεύνηση λόγω πίεσης χρόνου.

Μετά από 105 λεπτά κατάδυσης, η ομάδα αναδύθηκε και σύμφωνα με το αυστηρό πρόγραμμα της ημέρας… […]

Πηγή milosdiveproject.wordpress.com

 

Απάντηση